سلام         سلامی به زیبایی گل مریم

  خوبین؟   ممنون که سر میزنین

اومدم بگمممممممم یه سر به این وبلاگ بزنین اگه می خواین عقب نیفتید.

وبلاگ دوست عزیزم یاسی جون:   http://rue.blogsky.com 

تقدیم به یاسی عزیز:

                             یاسی تو نازی مثل نور

    کاش چون پائیز بودم,کاش چون پائیز بودم

کاش چون پائیز خاموش و ملال انگیز بودم

برگهای آرزوهایم یکایک زرد می شد

آفتاب دیدگانم سرد میشد

آسمان سینه ام پر درد می شد

ناگهان طوفان اندوهی به جانم چنگ می زد

اشکهایم همچو باران

دامنم را رنگ میزد

و ... چه زیبا بود, اگر پائیز بودم

وحشی و پرشور و رنگ آمیز بودم...

نغمه من...

همچو آوای نسیم پر شکسته

عطر غم میریخت بر دلهای خسته

پیش رویم:

چهره تلخ زمستان جوانی

پشت سر:

آشوب تابستان عشقی ناگهانی

سینه ام:

منزلگه اندوه و درد بدگمانی

کاش چون پائیز بودم....کاش چون پائیز بودم

                                                                                   مسـافـر...

                                                              و همه میدانیم ریه های لذت پرازاکسیژن مرگ است...

امروز یه سوالم ازتون دارم.

یک ساعت مونده به مرگ...چی کار میکنید؟

خیلی ازش غافلیم...خیلی زیاد.پامون رو محکم به زمین چسبوندیم و با چنان اعتماد به نفسی قدم برمیداریم...غافل از اینکه ممکنه یه روزی به خاطر همین فشار زیاد پاهامون...به خاک فرو بریم!!!

غرور... خودخواهی... مردم ازاری... تهمت... نفرت... خشونت...همه اینها رو سرلوحه کارمون قرار دادیم. گذشت... محبت... عشق... صداقت..... و تمام این ها رو به خاک سپردیم.فراموش کردیم یه روزی این تن خاکی ماست که به راستی به خاک سپرده میشه.

فراموش کردیم که یه روزی یه جایی باید جواب پس بدیم. خواب...خوراک...کار...زندگیمون رو توی همین سه واژه خلاصه کردیم!یادمون رفته که چطور باید درست زندگی کنیم.

مرگ....چرا با شنیدن این واژه تنمون میلرزه؟چرا؟

کجای کار ایراد داره که از"مرگ"میترسیم؟

مگه به غیر از اینکه توی اون دنیا که به دور از تمام تیرگیهای این دنیاست...به خدا نزدیک میشیم؟پس چرا؟چرا میترسیم؟

مگه باور نداریم که "مرگ پایان کبوتر نیست" نه از مرگ یادی میکنیم نه اینکه حداقل شکر زندگیمون رو به جا میاریم.

نمیدونیم لحظه هامون چه رنگی هستند و ساعت زندگیمون با چند بار تیک تاک کردن ثانیه هاشوبه اینده پاس میده.با یاد مرگ با یاد اینکه یه روزی باید کوله بارمون رو خالی کنیم و بریم شاید لحظه هامون رو کمتر اسیر وسوسه های شیطان کنیم.چرا همه چیز رو واسه لحظه های اخر زندگی بذاریم؟چرا واسه شروع هرچیز تازه ای مدام به خودمون میگیم بعدا....حالا فرصت هست حالا انجامش میدم؟چرا؟ مگه از یک لحظه بعد خودت خبر داری؟

همه چیز میگذره.خوشی...غم...سیاهی...سفیدی...پس چسبیدن به این دنیا و تعلقاتش چرا؟

راستی تو کوله بار چی داری؟همین الان یه نیگاه به کوله پشتیت بنداز. چی توش داری؟راستی خدا ازت راضیه؟تا حالا عمیقا یه نفس راحت کشیدی؟تا حالا شده اونقدر از خودت راضی باشی که همون لحظه واسه مرگ اماده باشی؟واسه کوچ از این دنیای فانی به اون دنیای جاوید و باقی.

به خودت نمره چند میدی؟دیگران چی؟ دیگران به تو چه نمره ای میدن؟

باید اونقدر لحظاتت رو سپید گذرونده باشی که هر دم واسه مردن امادگی داشته باشی.

((ایمان به زیستنی سبز نزدیک آسمونها))

چرا وقتی به یکی می گی دوستت دارم بهت می خنده؟

چرا فکر می کنه چون دوسش داری هر کاری و واسش باید انجام بدی؟

و ما که اونقد دوسش داریم اون کارو واسش بخاطر دوست داشتنمون واسش انجام میدیم اما...

وقتی یکی دوسمون داره واقعا باید از اون چیزای محال و بخوایم؟؟؟؟

تا کارمون باهاش تموم شد مثل یه تیکه کاغذ بعد یه مدتی که خط خطیش کریم و هرکاری دلمون خواست باهاش کردیم باید  مچالش کنیم و بندازیمش دور.

آیا همینه ؟؟؟؟؟؟

مگه چی کار باهات کرده بووود

جز این که هر کاری از دستش بر میومد واست انجام داد

حتـی بیش تر از اون

چون دوست داشت باید رو همه چی پا بذاری زندگی شو ازش بگیری

اونو داغون کنی

چون فقط دوست داشت

پس انسانیت، فطرت پاکی رو که از خدا گرفتی ، وجدانت کو، کجا رفت

آها این انسانیت جدید

یادم رفته بود که تابع مدیم، مدپرستیم

این جدید مد شده که هرکی دوسمون داشت باید بعد از استفاده ازش پرتش کنیم دور

دلم گرفته 

حالم داره بهم می خوره

می خوام بالا بیارم

خدا این فرصت کی به سر می رسه

اگر این دنیایی که می خوای توش باشم نمی خوام من همی جوری بدون این دنیا

جهنم و قبول دارم

جایی که نمی تونی به یکی اعتماد کنی

سارا این و تو می فهمی آره

اینو الان که دارم می گم تو می فهمی

اگه یادت رفته می تونی فک کنی

فرزاد جون با تو هم هستم

دیدی تو هم همیجور (من اگه می خواستم چیزی از تو به کسی بگم خیلی چیزا بود که... اما ... همینه فرق من و تو خودت تا تهش برو)

وقتی حاظر نیستی بخاطر دوستت یه چیزی و بپوشی پس چی؟؟؟؟؟

اینهمه دم از....... میزدی    کو       کجا رفت

نوبت به خودت رسید وا رسید

خـــدایا

هم اکنون که اشک از چشام می ریزه

همین الان

می گن تو صدای بنده های دل شکستتو می شنوی

تو خودت خوب می دونی .........

دیشب به سیل اشک ره خواب می زدم

نقشی به یاد تو...................................

یادمان باشد سر سجاده عشق جز برای دل محبوب دعایی نکنیم

سلام     خوبین؟  یاسی جون ممنون فری جون ممنون یه دنیاااااااااااااااااااااااااااااااااااااا.

عید بر همه مبــــــــــــارک.

امرووووووز بخور بخور کم بخوری مریض نشی.

  امـروز بیـا ترانه خـوانی بـکنیـم

بـاسبـزه و آب همزبـانی بـکنیم

عـیـداست وغبـارگرفته ست دلم

ای اشک بیـا خانه تـکانی بکنیم

                         «  یک نامه پر از ماه و تـو را دارم یـاد

                                         در پاکت گـل گذاشتـم دادم بـاد

                      ای علت سبز خـاک هر جا هستی

                                         هر روز تـو روز دوسـتت دارم بـاد »

امشب دلم پر زده به گذشته

امشب رفتم تو خاطـرات گذشته، رفتم به تابستون

به همین تابستون گذشته که برای بعضیا شیرین و برای بعضیا تـلخ بود.

یاد شبایی که با یه ستاره سر می کردم و نمی دونستم اون ستاره یه روزی تبدیل به شهاب میشه و میره  و.....